ارتباط پژوهان واقع نگر و پژوهندگان حقیقی مطالعات ارتباطی و رسانه ای جهان در اغلب آثار، نوشته ها و سخنرانی های شان ويلبر لانگ شرام' (۱۹۰۷-۱۹۸۷) را بنیانگذار علم ارتباطات و بناکننده ی اصلی مطالعات رسانه ها" لقب داده اند. زیرا او نخستین فردی ست که خود را در مقام پژوهشگر جدی حوزهی ارتباط شناسی به جهان ارتباطات شناساند. شرام اولین برنامه های علمی، پژوهشی و تحصیلی دانشگاهی را با عنوان «ارتباطات» ایجاد کرد؛ و نسل اول دانش پژوهان ارتباطی را تعلیم و پرورش داد. اگر امروز او زنده بود، به یقین حوزهی نظریهی رسانه ها را زمینه ای بسیار چشمگیر تلقی می کرد که آکنده از تمنيات قلبی و آرزوهایی بود که در سر می پروراند و به احتمال، تمایل داشت تا به آن نظم و نسق دهد!؟ نظریه ی رسانه ها، حوزه ای بس جذاب و مملو از ایده ها و عقایدی است که سالیان سال برای اغلب ارتباط شناسان و پژوهندگان مطالعات رسانه ای، قابل کنکاش و وارسی بوده و هماره محملی از تعامل و تبادل دیدگاه هایی است که از توجه نسبی تا تعین بی حد و حصر را دربر می گیرد
